Bahar oldu aman
Al kese astım gül dalına
Adadım yarin adına
İki göz oda.
Dağ yeşil, dallar yeşil
Uyandılar bayrama
Her gönül şen
Bir benim bahtım kara.
Kokuyor buram buram
Fulyalar vakit tamam
Bir bana uğramadı
Bu bahar bayram.
Ağlama hıdrellez
Ağlama be bana
Acı ektim yerine
Aşk yeşerecek,yeşerecek
Başka bahara.
Ne yolu var ne izi
Tanıdık değil yüzü
Dilerim Allah'tan
Aşk sözün özü.
Sevdiğim yok, eşim yok
Ağardı bir gün daha
Ey benim şans yıldızım
Gülümse bana.
Hıdrellez, bütün Türk dünyasında bilinen
mevsimlik bayramlarımızdan biridir. Ruz-ı Hızır (Hızır günü) olarak
adlandırılan hıdrellez günü, Hızır ve İlyas Peygamber’in yeryüzünde
buluştukları gün olması nedeniyle kutlanmaktadır. Hızır ve İlyas sözcükleri
birleşerek halk ağzında hıdrellez şeklini almıştır. Hıdrellez günü,
Gregoryen takvimine göre 6 Mayıs eskiden kullanılan Rumi takvim olarak da
bilinen Julyen takvimine göre 23 Nisan günü olmaktadır.
Hızır ve Hıdrellezin kökeni hakkında
çeşitli fikirler ortaya atılmıştır. Bunlardan bazıları Hıdrellezin
Mezopotamya ile Anadolu kültürlerine ait olduğu; bazıları ise İslamiyet
öncesi Orta Asya Türk kültür ve inançlarına ait olduğu yolundadır. Oysaki
Hıdrellez Bayramı’nı ve Hızır inancını tek bir kültüre mal etmek
olanaksızdır. İlk çağlardan itibaren Mezopotamya, Anadolu, İran, Yunanistan
ve hatta bütün Doğu Akdeniz ülkelerinde bahar ya da yazın gelişiyle ilgili
bazı tanrılar adına çeşitli tören ve ayinlerin düzenlendiği görülmektedir.
Hızır, yaygın bir inanca göre, hayat suyu
(ab-ı hayat) içerek ölmezliğe ulaşmış; zaman zaman özellikle baharda
insanlar arasında dolaşarak zor durumda olanlara yardım eden, bolluk-bereket
ve sağlık dağıtan, Allah katında ermiş bir ulu ya da peygamberdir. Hızır’ın
hüviyeti, yaşadığı yer ve zaman belli değildir. Hızır, baharın, baharla
vücut bulan taze hayatın sembolüdür. Hızır inancının yaygın olduğu ülkemizde
Hızır’a atfedilen özellikler şunlardır:
Hızır, zor durumda kalanların
yardımına koşarak insanların dileklerini yerine getirir.
Kalbi temiz, iyiliksever insanlara
daima yardım eder.
Uğradığı yerlere bolluk, bereket,
zenginlik sunar.
Dertlilere derman, hastalara şifa
verir.
Bitkilerin yeşermesini, hayvanların
üremesini, insanların kuvvetlenmesini sağlar.
İnsanların şanslarının açılmasına
yardım eder.
Uğur ve kısmet sembolüdür.
Mucize ve keramet sahibidir.
Hızır, bu nitelikleriyle mitoloji
dünyasının kendilerine üstün yetenekler atfedilen tanrılarını
hatırlatmaktadır.
İndigo
Dergisi’ni
