Sayı 58 | Temmuz 2010                Anasayfa  |  Kurumsal Reklam Arşiv |  Gündem |  Röportajlar |  İndigo Dünya |  İnsan |  Sağlık  |  Kültür Sanat  | Çocuk  |  Eğitim  |  Çevre |  Bilim



 Paylaş


BAĞLANTILARIMIZ

Sinema Life

Nasıl Daha İyi Yaparım?

Mor İnovasyon

Mustep

Sonsuz Us

Satranç Dünyası

Sessiz Bilgi

 

 

Afrika'nın Altın Sesi: Salif Keita

Bu ay Afrika’ya gidiyoruz. Mali’ye... Oradan bir ses eşlik edecek satırlarımıza. Afrika’nın “altın sesi” Salif Keita...

 

Siyahların Ülkesinde Bir Albino! 

1949’da Mali’de soylu bir aileden dünyaya gelen Salif Keita, bir albino olarak doğdu. Bu durum doğumundan itibaren güneşin hakim olduğu siyahların ülkesinde Keita’nın dışlanmasının nedeni oldu. Albinoların şeytani güçler taşıdığına ve öldürülmesi gerektiğine inanan bir gruptan saklanması gerekiyordu. Annesi onu bu gözlerden saklayan kişiydi. Albinoluğa eşlik eden görme bozukluğunun da sonucunda Keita hiçbir zaman tam olarak kabul edilmediği topluma iyice yabancılaşmaya başladı. Yalnızdı; kitaplar ve çalışmaları onun dünyasını oluşturuyordu. Bir yandan ise içinde gelenekler ve müziğe karşı olan tutku giderek büyümeye başlamıştı. Sesi ise ilgi çekici olduğu kadar şaşırtıcıydı ve duyulduğu zaman hemen tanınacak kadar kendine özgüydü.  

Keita, gençlik dönemine ulaştığında bir müzisyen olmak istediğini biliyordu fakat bu durum ailesinin yıllardır taşıdığı geleneklere karşı çıkmasını gerektiriyordu. Ailesine göre bir aristokrat asla şarkı söylemezdi! Şarkı söylemek sadece aşağı kastlardan olan griotlara aitti. Fakat Keita, tüm karşı çıkışlara rağmen isteğini gerçekleştirebilen insanlardandı. Böylece zor da olsa, Mali’de yıllarca süregelen, müziği sadece alt sınıftan insanların uğraşı olarak gören tabuları yıkmış oldu.

Bu karşı çıkış, ailesinin yanından ayrılmasını gerektirdi. Salif Keita, şehrin kafelerinde, barlarında, sokaklarında... müziğin insanlar arasındaki tüm farklılıkları kaldırdığı yerlerde şarkı söylemeye başladı. Bu sırada bir saksofonist olan Tidiane Koné ile karşılaştı ve Rail Band katıldı. Bu grupla giderek daha fazla insana ulaşmaya başlayan Keita, geleneksel müziği modern bir biçimde yorumluyordu.  

Afrika’nın Müzik Elçisi

Keita, daha sonra Rail Band’den ayrılarak Ambassadors’a geçti. Ambassadors, Nijerya, Senegal ve Mali’li müzisyenlerden oluşuyordu. Bu grupla elde ettikleri başarılar uluslararası düzeye ulaştı. 1978’de kaydettikleri “Mandjou” adlı albümle büyük bir başarı elde ettiler. Bu albümle beraber dünyaca tanınmaya başlanan Keita, birçok yerde turnelere katılmaya başladı. Aynı zamanda geleneksel kutlamalarda ve partilerde söylemeye devam ediyordu. 85’de ise Manu Dibango tarafından davet edilerek, diğer Afrikalı müzisyenlerle birlikte Etiyopya’daki açlığa yardım eli uzatmak amacıyla "Tam Tam pour l'Afrique" adlı şarkının kaydını gerçekleştirdi. Bireysel çalışmalarını da sürdüren Keita, Nelson Mandela’nın 70. doğum günü onuruna düzenlenen törende gerçekleştirdiği ihtişamlı konserde artık bir dünya müziği sanatçısı olarak kabul görmeye başlandı.  

Yaşantısını Paris’te sürdüren sanatçı, 1997’den itibaren Mali’ye daha sık gitmeye başladı. Bamako’da açtığı stüdyoda Afrikalı genç sanatçıların prodüktörlüğünü yapıyordu. Aynı zamanda kurduğu “SOS Albino” Organizasyonu ile albinolarara destek vermeye başladı. Afrika’nın Batılı ülkelerle arasında köprü rolü üstlenen Keita’nın, bugün hala ülkesinin kaderinde önemli bir yeri var. 

Keita’nın müziği, Mali’nin zengin müzik kültürünün en iyi örnekleri ile pop müziğin kaynaşmış biçiminden oluşmakta. Şarkı sözleri iyimser bir insanın mesajlarını iletiyor. Afrikalılara içinde bulundukları olumsuz koşullar nedeniyle kendilerine acımamalarını, bunun yerine uyanıp varoluşlarının pozitif yanlarını açığa çıkarmalarını söylüyor.  

Keita’nın ilginç yaşam hikayesinin eşliğinde yarattığı müzik Afrika’nın neşesi, coşkusu, acısı ve mutluluğuyla özdeşleşmiş. “Yamore”yi dinlediğinizde, uzaklardan gelen ama bir o kadar da içinizde hissettiğiniz duyguların yoğunluğuna kapılıyorsunuz.  “Moffou” da yine ümidin ve Keita’nın iyimserliğinin bir yansıması… 

“Bilirsiniz, Tanrı tüm nimetlerini bir kişiye vermez. Bana da pigmentasyon vermedi ve iyi bir görüş… Fakat bana da ufak bir şeyler verdi. Yamore gibi… Yamore sihirsel bir biçimde geldi. Sadece öyle… Gitarımı elime aldım ve melodiyi çalmaya başladım. O melodiyi üç gündür arıyordum. Ah! Mutluydum. O aradığım şeydi…”  

Yaşantısındaki zorluklara rağmen iyimserliğinden bir şey kaybetmemiş, köklerine olan bağlılığını ve geleneklerine olan tutkusunu yaşatabilmiş bir sanatçı olan Keita, Afrikalıların kalbinde önemli bir yere sahip. Afrika’nın seslerini dinlemeyi sevenlerin de...

Mutluluk yarına ait değil. O bir  varsayım değil.

Mutluluk burada ve şimdi başlar... ~ Moffou, Salif Keita

Albüm Listesi 

M’bemba (2005)

Moffou (2002)

Papa (1999)

Sosie (1997)

Seydou Bathili (1996)

Folon... The Past (1995)

The Mansa of Mali… A Retrospective (1995)

69-80 (1994)

Amen (1991)

Ko-Yan (1989)

Soro (1987)


Kaynaklar:

http://www.africafest.com/salif/

http://www.afropop.org/multi/interview/ID/33


EDİTÖR HAKKINDA BİLGİ

Duygu Celen 1983 İzmir doğumlu. 2001’den beri İstanbul’da yaşıyor. 2005 yılında İndigo Türkiye grubuna ve ardından İndigo Dergisi ekibine katıldı. Yıldız Teknik Üniversitesi Matematik Mühendisliği son sınıf öğrencisi.

Detaylı bilgi


HABERLER

 

 

Sinop'ta Nükleer Santral?


Nükleer Enerji Kazaları


Çocukları Vurmayın!


Şiddet


Duygusal Vampirler Geliyor...


Kitap Okumak Onların da Hakkı


Kardeşini Seç


Ritalin Dosyası


Çocuklarınızın Geleceği Sizin Elinizde


Zamane İstanbul'u


Muson Mevsiminde Uttaranchal


Afrika'nın Altın Sesi: Salif Keita


Müzik Haberleri


Masajla, Rahatsızlıklara Son


Güneş Tutulması, Dünyadaki İndigolar, Küresel Barış ve Türkiye


İstanbul Tiyatro Festivali Başlıyor


Mayıs Nane'leri (astroloji)


Renkler

 

 

KÖŞE YAZARLARI

Burcu Özgeçen

Sevgi, Uyanış, Varlık


Günyüz Keskin

İntar


Funda Umut Pakkal

Gençler Nereye Koşuyor?


Uzay Gökerman

Ruh Üzerine


Haluk Tunç İlker

DeğiŞİM Şimdi.


Rüya Yüksel

Kaosu yaşamak


Didem Çivici

Yaşam Nefesi


Günyüz Keskin

Ertelenmiş Vakitler


Mahmut Şaylıkay

Güneşe Yolculuk


Uzay Gökerman

Belki üstümüzden bir Ay geçer...


Mukaddes Öztürk Odacı

Ruh Eşime

 


AnasayfaKurumsal | Reklam | Connect | Blog | Arşiv | Arama | İstatistikler | Bağlantılar | Röportajlar | Galeriler | Videolar

Gündem | Dünya | İnsan | Sağlık | Kültür Sanat | Çocuk | Eğitim | Çevre | Bilim | Astroloji | İndigo | İndigonun Sesi

2005-2010 © İndigo Dergisi

İndigo Dergisi’nden kopyaladığınız her yazı için mutlaka yazı linki kaynak olarak gösterilmelidir.

İndigo Dergisi, FSEK ve TCK uyarınca koruma altındadır.

Künye | İçerik Politikası | Reklam | Telif ve Kopyalama Hakkı | Abonelik