|
 Yazar:
Didem Çivici
Kasım 2007
“Tanrı
Yağmurdadır”
Çocukken su
birikintilerine düşen yağmur damlalarının oluşturduğu kabarcıkları sayardık.
‘Asker derdik onlara; ordular yaratırdık. Yağmurda oyunlar oynardık.
Uzun
zamandan sonra, kahve tadında bir İstanbul yağmuruna uyandım bu sabah.
Yağmur tadındaki kahvemi yudumladım İstanbul’un sonbahar tadındaki
Kadıköy’ünde, aşk tadında bir dost ile…
Otobüsteyim; dost tadında bir müzik dinlerken, İstanbul’un yağmurunu
izleyerek yol alıyorum. Kış başka bir heyecan getirdi bu yıl; bambaşka
aşklar, bambaşka tatta yağmurlar sunmaya hazırlanmakta. “Oralarda bir yerde,
gökkuşağının üzerinde…”
Gece
çökünce şehre, anladım ki Ay ışığına vurulmuş ruhum. ‘Ben’sizlikten ağlayıp
dururken, bana haykırılan sözleri duyumsamamayı seçmiş içim. Söylenenleri
işitmeksizin kendi bildiğince ‘yol’a devam etme kararının, onu yoracağını
düşünememiş hiç o vakte kadar. Ayağa kalkmadan önce düşmek mi lazım?
***
 Parkenin
üzerine düşen siyah gölge karartır mı zemini?.. Su bile olsa gölge yapıyor…
Tanımsızlıklarda tanımlar aramış bir ruh. ‘Yaratım’larını deneyimlemeyi
hayat diye nitelendiren, göz yaşlarının kurumasını izlerken yağmuru dindiren
bir ruh.
Yere düşen
her bir toz zerresi, “acımasızlık”larını hatırlatmakta şu an. Lakin, ‘yerle
gök BİR’. Artık hiçbir şey eskisi gibi değil.
Tek yaptığı
acımasızlık, kendisine olan vurdumduymazlığı belki de. Yere düşen kar
tanelerini özlemiş küçük bir kız çocuğu yatmakta artık yatağında.
Soğuk…
Karın
üzerinde yürürken ayakkabılarının çıkardığı o sesin yankısına özlem… Özlemi
ses olmuş kar gibi düşmekte ruhuna.
Karanlık…
Işığı VAR
eden yeganeliği; ve soğuğu sevdiren gümüşi siyahlık…
Beceriksizlikleri var bu yaşamında. Bağlanamamak gibi. Peki ya asıl bağ
ondaysa?
 ‘Bağlanmak’…
‘Bağ’ımlanmak gibi bir şey. Korkuları, “bağımlılık”larını kabusa dönüştüren
gecelermiş adeta.
Özlemi ise
deniz kıyısı; fırtına olmak lodosla birlikte. Ve o yosun kokusu sinmeli her
bir saç teline, tenine…
Açılacak ne
kaldı ki?
Aşikarane
bir betimleme…
“Söz”,
bitti.
 YAZAR
HAKKINDA BİLGİ
Didem Çivici,
1985 yılında İstanbul'da doğdu. Maltepe Üniversitesi İngilizce
Öğretmenliği 2. sınıf öğrencisi. Yoga yapıyor, kitap yazıyor,
araştırıyor, dans ediyor ve seyahat etmekten hoşlanıyor. Yeni
deneyimler ve sonsuz bir bakış açısının yaşamı değerli kıldığına
inanıyor. Detaylı Bilgi
|
İndigo
Dergisi’ni
