|
Yazar:
Didem Çivici
Rüzgâra
Dokunmak...
Rüzgâra Dokunmak...
Suda erimek...
Işığa esmek...
Dalgalara kavuşurcasına, kendimi yaşamın rahmine doğurmak...
Gökyüzümü süsleyen bulutları selamlarken, geceye
sabırsızlanmak, aya sarılmak özlemiyle...
Bir güne doğmak...
Bu güne...
Şimdi'ye...
'Ebedi Olan'a.
Sabah 06.50...
Uyandım.
Ağır ve mahmur bir
gökyüzü; haftasonunun getirdiği yağmurun bıraktıklarıyla içleşmiş. Lakin bir
o kadar da umut dolu; güneşin huzmeleriyle aydınlanmış bahçeye ilk
adımlarımı atarken görebiliyorum
bunu.
Çimlerin üzerinde yürürken sanki toprağın içine girecekmişçesine bir
yumuşaklık... Sabahın bu ilk "merhaba"sını seviyorum.
Karayemiş ağacının
yapraklarındaki çiy damlaları ile yüzümü yıkayarak başlıyorum güne. Her bir
yaprak, her bir çiçek bana yurdumu hatırlatıyor; yuvamı... Karışıklık
içerisinde olduğum şu günlerde, bir anlık bir kucaklaşma çam dalları ile; ve
yemyeşil saçlarını rüzgarda dağıtan toprağın içinden kaynağa bağlanmak, tüm
o yüklü enerjilerimi salıverdi sanki. Sabahın sisi, su dolu özümü göklere
taşımış, bedenimi okşayarak geçmekte... Mavinin barındırdığı huzura suyun
kutsayıcılığı ve toprağın canlılığı da katılınca, ruhum hiç olmadığı kadar
hafif şimdi. Uzaklaşmalardan kurtulma vakti. Hiç varolmamış, varolmayan ve
varolmayacak olan... Ben'de BİR.
Günün ilk domatesleri,
iki tane, kızarmışlar. Ciğerlerimin en ücra köşelerine iletiyorum kokularını
bir çekimle nefesimi. Kuşların cıvıltılarını bir duyuşla yüreğimin içinde
duyuyorum; derinlerimde. Bahçemin yeşilliğinin cennetsiliğini içime
resmediyorum beni içlerine aldıkları büyüleyici ahenkleriyle.
'Günaydın'laşıyorum
evrenimle...
YAZAR
HAKKINDA BİLGİ
Didem Çivici,
1985 yılında İstanbul'da doğdu. Maltepe Üniversitesi İngilizce
Öğretmenliği 2. sınıf öğrencisi. Yoga yapıyor, kitap yazıyor,
araştırıyor, dans ediyor ve seyahat etmekten hoşlanıyor. Yeni
deneyimler ve sonsuz bir bakış açısının yaşamı değerli kıldığına
inanıyor. Detaylı Bilgi
|