|
Yazar:
Didem Çivici
Martı
Kitap kokusu bürüdü odamın mor
boyalı duvarlarını şimdi.
İçime akan sözlerin, gecemi ışıtan mum ışığı misali kapladı derinliklerimi.
Sen, bana gecemde beni
hatırlatan biz dolu varlık,
İyi ki varız diyorum gecemize dair bize kalanlara.
Sevgimiz daim olsun "an"ımızda;
Ve yaşam, yaşanır kılsın ilahi bedenlerimizi şu anda.
Odamı toprak kokusu sardı. Dışarıda yeri
göğü inleten bir yağmur; dayanamadım bahçeme çıktım, toprağıma...
Sırılsıklam bedenimi toprağa uzatırken,
göklerden düşen yağmur damlaları sardı bedenimin her yerini. İzledim her
birinin toprağı öpüşünü. Bulutların arasından gülümseyen "mavi"yi gördüm
sonra; bana bakıyordu sevgi dolu gözleriyle. Kanatları kucaklarken vücudumu,
bir önceki gece dile getirdikleri belirdi içimde:
"Uç sevgili! Kanatlarını açabildiğin
kadar uç ve süzül masmavi göklerde! Sınırların yok, hiç olmadı. Gözlerini
açmaktan korktun sadece; lakin şimdi aşağıya bakarak semaları seyretme
vakti... Hadi!"
"Sevilesi
bir kalbin özgür çığlığısın sen..."
Cennetim'den merhaba...
Sıcak günlerin ılık rüzgarlarla
esinlendiği bahçemde açan çiçekleri seyrederken sarhoş olmanın tadını
çıkarıyor ruhum bir süredir. Şehire inesi yok; toprağında nefeslenesi var
her an bu diyarda. Her akşam Aydede'ye merhaba diyerek beni gökyüzüne kabul
etmelerini rica ettiğim melekler, gün boyu şarkılar söylemekteler sevinç
içerisinde.
"Özlemek istemiyorum
seni..."
Ardında bıraktığın her ne varsa mutluluk
kaynağın olur "yaşam solukları"yla birlikte. Bir şamanın ateşte kavruluşuna
tanık oluyorum. Toprak rüzgara, rüzgar ateşe karışıp suya varıyorlar
ahenkle...
Öz enerjimizi seyr eylediğimiz şu günler,
kutsanası yağmur bulutlarının sıcakları telkin edecek nitelikteki yağmur
damlalarıyla serinledi. İçimizdeki bilinç doğmakta iken güzel kainata, rahme
tekrardan dönme eylemi ile iç içe bedenlerimiz.
Dona Celestina der ki: "Rahmin erki,
vajinanınkinin uğruna ciddi şekilde ihmal edilmiştir."
Yüzeysel zevkler uğruna derinlerdeki
varoluşun yadsınması sona ererken, rahime yolculuğumuz başlıyor! Tarihler,
açılımlar önemli ve bir o kadar da yoğun bu günlerde. 2007... Öylesine güzel
ki...9.
Şimdilerde ise yola koyulmaya
hazırlanıyorum. "Rahimden öte"ye... Çantam yarenlik edecek şaman ruhuma; ve
kim bilir nerelerde hayat bulacak köklerim yine... Şaman ruhumun taoist ve
tantrika ruhlarımla buluşmalarına tanık olurken, bir sonraki ay için
anlatacaklarından dolayı heyecanlı kendisi. Ve Temmuz 7...777.
Odamın müzik dolu duvarlarını özümserken
yağmur sonrası İstanbul'unda, bitirmiş olduğum kitabın ilk cümlelerini
hazmediyor içim şimdilerde:
"İçsel...
Kanatlarını tekrardan açabilmek
için Tanrı'nın yeryüzünde nefes almayı seçmiş bir varlıktı O. Her şeyi
kabullenmek için Dünya'yı seçmiş bir varlık...
Şu an burada olmak için 21 sene
bekledi. Her nefes alışı 'an'ı deneyimlemek içindi. Onlara içinden gelen
kelimeleri dile getirmek için, var olmak için, sevgisini hissetmek için..."
"... -Uzattım elimi.
Zaman gitti, hisler gitti; boşluk geldi.
- Ben artık
buradayım..."
Yola çıkma zamanı sevgililer... Bu sefer
yolculuk daha bir anlamlı sanki. Yaşamak... Yaz güzel, yaz uzun. Yaşanılacak
çok şey var, acele etmeliyim! Martı kanatlarını tekrardan açmakta;
ikanatlarının altındaki binbir renkli varlıklarla Binbirpınar'a doğru yol
almakta... Görüşmek dileğiyle dostlar...
YAZAR
HAKKINDA BİLGİ
Didem Çivici,
1985 yılında İstanbul'da doğdu. Maltepe Üniversitesi İngilizce
Öğretmenliği 2. sınıf öğrencisi. Yoga yapıyor, kitap yazıyor,
araştırıyor, dans ediyor ve seyahat etmekten hoşlanıyor. Yeni
deneyimler ve sonsuz bir bakış açısının yaşamı değerli kıldığına
inanıyor. Detaylı Bilgi
|