Suskun ve Keskin

Yazar: Can Duman – Ağustos 2008

Suskun ve Keskin

Duyarsız denizler farkına varmamış

Sudaki balıkların gözyaşlarının

Buralardan bir sözü bile geçmemiş

Yaşadığım en güzel cevapsız aşkın

Ellerinden tutamazken ellerim

Yaşamaya küsüyor sanki bir yerim

Kelebeğin ürkekliği, garipliğince

Üzüntüm derinden, yüreğim ince

Gözlerim dalıyor maviliklere

Sen sebepsiz bilinmeze çekip gidince

Kollarım boşlukta, olamaz mani

İmkânsız hayalleri kırka bölünce

Yaşadığım her şeyin adı, anlamı

Yollara düşen ozanlar çeksin cefamı

Eski bir şehirden geçilmez öteye

Sorular cevapsız, duvar hesabı

Ele avuca sığmaz bir yürek işte

Sevmese olmaz, sevse suç kimde

Kelimeler bilmiyor tarif etmeyi

Dileği, aşk gibi bir şey, bilse sevmeyi

Yollar yoruluyor görmez ufkunu

Düşler kırılıyor, hayal bezgini

Kalpler ayrılıyor, onur tutkunu

Boş bir kadeh gibi sessiz serseri

Suç benim, sevgi benim, sahtekâr değilim

Sesteyim gönüldeyim kafeste durmam

Kalbimde tamamlarım eksik sevgiyi

Yasadığım her şeyi onlara sormam.

Can Duman

16 Temmuz 2008, Chicago

Fotoğraflar:

Ali Aslan Altan (Boşluktaki El)

Tuğba Özer (Arkası dönük yaşlı adam ve çiçek koklayan kız)

YAZAR HAKKINDA BİLGİ

Can Duman, 1977 İstanbul doğumlu. Amatör olarak karakalem çalışmaları, 2 buçuk yılı aşkın bir müzik (gitar, piyano, şan) eğitimi var. Mesleki tercihini önce Bilgisayar programcılığı (Marmara Ün.), daha sonra İktisat (Yıldız Teknik Ün.) üzerine yaptı. Sanatla kendini ifade etmeden yaşamanın vermiş olduğu ağırlık onu yeniden hobi olarak da olsa müziğe, ama daha çok yazıya yönlendirdi. Duygularıyla ve özbilinciyle etkileşimini şu sıralar yazıyla daha iyi ifade edebildiğini düşünüyor ve hem edebi hem de toplumsal konularda makale çalışmalarına profesyonel anlamda ilk defa İndigo Dergisi'nde adım atıyor. Detaylı Bilgi