|
 Yazar:
Buse Doğan
Tanıdık Yabancı
Motosikletin iki tekeri
asfalta nasıl inatla tutunursa rüzgara karşı; öyle inatla tutunduk hayata,
her sabaha yeniden doğarak.. Yol yaptık biz seninle. Günbatımında, plastik
bardakta çay içtik yeldeğirmenlerine karşı. Ağlayan küçük tezgâhtar kızı
teselli ettik. Güneş şemsiyelerinin altındaki plastik bidondan bir patisiyle
su çıkarıp, bulduğu iki yudumla kırk derece sıcakta susuzluğunu gidermeye
çalışan safran rengi köpeğe su verdik elimizle. Kayan yıldızlarda dilek
tuttuk. Güneşi aldık avuçlarımıza. Daha fazla fotoğraf çekmediğimiz için
hayıflandık. Sırf ben süslü püslü bir kız çocuğu olduğum için yavruağzı
gömleğini giydin. İki aydır geçmeyen öksürüğüne söylendim. Bahçende
yetiştirdiğin rengârenk güllerle bezedin günlerimi. İyot kokan saçlarımı
taradın şefkatle. “Çok özleyeceğim” dedin. Sen beni, yanımdayken bile
özlerdin.
 Şimdi
saat sensizliği vuruyor tam on ikiden. Sanırım bensiz daha kolay çıkacaksın
kendinle olan davanın içinden. Ve ben, beni anlatmaktan yorgun, saygı
duyacağım bir yabancıdan farksız bakışlarına. “Sevmek” kabullenmektir
sevdiğim; bedeli yitirmek olsa da. Şimdi susmak ve hırçın dalgalara karşı
kıyıya vurmak zamanı. Biz buna “yitirmek” diyoruz sevdiğim, kabul edip
dalgaları, bilmezsin... Birkaç parça eşyan var bende. Ve bir de kime niyet
kime kısmet kıvamında koca bir adanmışlık. Vaktin umursanmayan karanlığında
gel, al bende sana dair ne varsa. Alacakaranlık olsun gelişin, gözlerinle
buluşmaya dayanamam. Yıldızlar, şarkılar ve kumsalda tüketilmiş bir şişe
şarap şahidim olsun ki, kendini benden esirgeyişin kadar acıtmadı canımı
hiçbir şey. Bu gidişi tanıyorum ben. Eskici dükkânlarının tozlu raflarında
unutulmuş bir gidiş bu; tüm yaşanmışlıklara küskün ve kendi zamanının
zulmüne uğramış. Bu sefer zor olacak. Bir parçan bende can bulmakta. Tanrı
içimdeyse, pişmanlığın her nefeste ruhunu yakacak. Ben sensizliğin buruk
tadını yutkundum defalarca da, sen hiç bensiz kalmadın yalnızlığında. İçinin
ağlayışını bastırmak için şarkılar mırıldan şimdi. Tıpkı bir sabah kulağıma
fısıldadığın gibi. Arkanı dönüp gitmek kolaydır. Saramadığında anlarsın
acının derinliğini. Alışılmıyor acıya...
 Gittin
ya, ben, yaz ortasında yağmuru yaşamayacağım kaldırımlarda. Başımı kaldırıp,
gözlerimi kırpıştıracağım güneşe karşı. Sırf aç kalmamak için tırtıkladığım
kurabiyeden ufalayıp, serçeleri besleyeceğim, tıpkı seninle yaptığımız gibi.
Kuşluk vakti açacağım motorumun kontağını ve yol kenarında tek başınayken
selamlaştığım simitçiyi, kalabalıklar içinde seçmekte zorlanacağım
dönüşümde. Elli artı dokuz yaşında bir okuyucumun övgü dolu mail’ine
sevineceğim kocaman bir gülümsemeyle. El ele tutuşmuş çiftleri gördüğümde
dudaklarımı ısırmayacağım. Sevdiğimiz bir şarkı denk geldiğinde, burnum
kızarmayacak. Yıllar sonra rastladığım dostumla, aradan geçen yılları
eriteceğim ince belli bardakta. Sonunu bildiğim filmlere ağlayacağım
sinemalarda. Makarnamın üzerine marmelâtlı dondurmamı yiyeceğim, birlikte
gittiğimiz kafede, bu sefer tek başıma. Tadı kaçınca fırlatılıp atılmış,
kaldırım kenarlarında sıkışıp, kendi kaderiyle çürümeye bırakılmış, bir
zamanlar renkli ama sonra tadı kaçmış sakızlar gibi
kalakalacağız
birbirimizin zamansız
 eksilmiş
yüreğinde. Canım ne zaman böyle derinden yansa, hayallerimin en
kırgınlarını suya yazmayı öğrettim umuduma. İşte bu yüzden hayat benim için
her sabah yeniden başlamaya devam edecek sevdiğim.
Sana “gel” diyen bendim.
Bu yüzden “gitme” demeyeceğim.
 YAZAR
HAKKINDA BİLGİ
Buse Doğan:
"Görsel İletişim Tasarımı yüksek lisansı
yapıyorum. Rakamsal düzlemde yirmi artı dokuz, spirituel
boyutta birkaç yüz yıldır süregelen yaşantımda folklor ve
voleybol oynadım, yüzdüm, mandolin ve gitar çaldım, yağlı
boya çalıştım, dergilerde yazı yazdım, saçlarımı turuncuya
boyattım, thaibox öğrendim, midye kabuğu topladım, Fransızca,
Ingilizce ve Italyanca konuştum, Reiki uyguladım, vakıf ve
kluplerde gönüllü çalıştım, kitap okudum, ahşap boyadım,
rüyalar gördüm, sevdim, sevilmedim, seveni sevemedim,
deja-vu’ler yaşadım, kedi besledim, motorsiklet kullandım,
normal davranmaya çalıştım, olmadı...
Detaylı Bilgi
|
İndigo
Dergisi’ni
