|
Yazar:
Buse Doğan
Bahane
Ben, başka bir ülkenin sabahına uyanıyorum.
Çanlar çalınıyor kuşluk vakti.
Aşkı anlatan bir çeşmenin üzerindeki,
Mitolojik tanrı heykellerini seyrediyorum uzun uzun.
Aşk bile erkeğe özel yaratılmış sanki,
Kadın bahane...
Sen, her sabaha kendine hayran uyanıyorsun.
Vurdumduymaz bir bezginlik dudak kenarlarında.
Alelacele yaşıyorsun hayatı, uzaktan uzağa.
Aşk, ekmek gibi, su gibi sıradan sende.
“Bu sefer başka” diyorsun ya; aşk sefer tanımaz,
Ben bahane...
|