Dinozor Neslini Sinekler Yok Etti

Share Facebook

Tamamen gönüllülük ilkesiyle yürütülen İndigo Dergisi’ne katkı sağlamak isterseniz reklamlarımıza tıklayabilirsiniz.

Okuyucularımıza teşekkür ederiz.

DUYURU!

Gazeteciliğe

hevesli misiniz?

İndigo Dergisi, muhabir ve editörler aramaktadır. Detaylı Bilgi

ANNOUNCEMENT!

International Edition of Indigo Magazine is looking for columnists and editors.

click for more information

Indigo Community

Facebook'ta faaliyet gosteren uluslararası bir indigo network grubudur.

Katılmak icin tıklayın

İndigo Dergisi’ni

Açılış sayfanız yapın

Ahh Sevgili Aşkın Çok Güzel

Yazar: Hale Karaarslan

Yazar: Buse Doğan - Şubat 2008

Dinozor Neslini Sinekler Yok Etti

• Eşi ve altı çocuğunu katletti.

• Ambulans çağırdı, hemşireyi kaçırdı.

• Uyarıya aldırmadı, tren ile peron arasında öldü.

• Firari gelin sınırda yakalandı.

• Enflasyon tutmadı.

• Minibüs sorunu çözülemedi.

• Sevgilisinin kulağını kesip, yemek yaptı.

• Dinozor neslini sinekler yok etti.

Bunca felaket haberi...

Ülkemin tanınmış, günlük gazetelerinin “sadece birinden”, bünyeme yansıyan ana başlıklardan birkaçı.

Ellerime bakıyorum; parmak uçlarım, gazetenin mürekkebiyle islenmiş. Antibakteriyel sabunlar çıktı çıkalı içim daha rahat. “Peki ya ruhum?” diyorum... Bunca olumsuz habere maruz bırakılan ruhumda, bakteriye adım atacak yer kalmamış. İsler çıkar da, ya izler?

Korkunun kokusu yapış yapış dört bir yanda. Aynanın karşısında, salt kendi karanlığına tahammülsüzlükten, kendi gözlerine bakmaya cesaret edemeyen iki ayaklılar çağı bu çağ. Biri gelsin de, o karanlığı sevsin diye umut edilen gecelerin sabahlarında, boşa geçen ömrün son nefeslik çığlıkları yankılanır ayaz ayaz. Ruhun, elmayı yedi diye cennetten kovulduğuna inanan bir kültürden intikamıdır bu çağ. Korkuyu kaldırın sözlüklerinizden, ne kalır geriye? Boşluk...

Yazılmıyor bu “boşluk”. Hiçbir gazetenin köşe yazarı değinmiyor konuya. Tarihte onca kahramanın adı geçiyor da, günümüzde tek bir kahraman dokunmuyor boşluğa. Korkuyla tıkamışlar “boşluğu”, töre demişler adına, kural, kanun, örf ve zamanla “bana ne” ve “bahane”ye dönüşen anane demişler kısaca. Oysa o “boşlukta” can buldu hayat; göz göre göre kıyılmakta canına.

Sevgi... O boşluğun adı... Unutuldu kokusu, tadı... Artık kurulmuyor köprüler akan suların üstüne, bir tortudur birikiyor yüreklerde. Ünlemle biten sözcüklerimiz, üç nokta yan yana aşklarımız, çarptıkça büyüyen acılarımız var. Doldurun boşluklarınızı. Sevgi koyun eksilen her parçanızın yerine. Ateşe verin korkularınızı, yeniden doğun küllerinizden. Bugün hava, üzerine tarçın ve birkaç yaprak taze nane serpiştirilmiş sahlep renginde, fark ettiniz mi?

Dinozor neslini sinekler yok etti.

İnsan neslini ise sevgisizlik...

YAZAR HAKKINDA BİLGİ

Buse Doğan: "Görsel İletişim Tasarımı yüksek lisansı yapıyorum. Rakamsal düzlemde yirmi artı dokuz, spirituel boyutta birkaç yüz yıldır süregelen yaşantımda folklor ve voleybol oynadım, yüzdüm, mandolin ve gitar çaldım, yağlı boya çalıştım, dergilerde yazı yazdım, saçlarımı turuncuya boyattım, thaibox öğrendim, midye kabuğu topladım, Fransızca, Ingilizce ve Italyanca konuştum, Reiki uyguladım, vakıf ve kluplerde gönüllü çalıştım, kitap okudum, ahşap boyadım, rüyalar gördüm, sevdim, sevilmedim, seveni sevemedim, deja-vu’ler yaşadım, kedi besledim, motorsiklet kullandım, normal davranmaya çalıştım, olmadı... Detaylı Bilgi