|
Yazar: Burcu Özgeçen
Korku Yolu -
Sevgi Yolu
 Korku.
Bir yoldu. Belki gerekliydi. Ama başka şansımız olduğunu öğreniyoruz. Ben
diyorum ki korkuyu salıverme, başka seçeneklerimizin olduğunun bilincine
erişmektir. Ve cesaret korkudan kurtulmanın en etkili yolu. En çok
korktuğumuz hata yapmaktır.
Bir soru sormaktayım kendime ve sizlere:
‘Kime ve neye göre hata yapmaktan söz ediyoruz?’... Bence bu soruyu
cevaplayan sadece kişinin kendisi. Yani kişinin kendi seçimleri. Yani o
kişinin realitesi. Kişinin realitesi onun sahip olduğunu düşündüğü her şeyi
içeriyor. Bir soru daha: ‘Biz nelere sahibiz?’ ya da şöyle bir soru sorayım:
‘Biz kimiz?’ ‘Ben kimim?’
Bana göre ben şu an neyi anımsıyorsam o
olduğumu sandığım kişiyim. Genişlemem de bu yönde oluyor. Burada zaman ve
geri dönüş, uyanış, ya da hedefe gidiş, Kaynak’a ulaşma durumumuzun, bu
muhteşem yolculuğun nelere göre yapıldığının yol haritasını kendime ve
sizlere soruyorum. Cevabı tek kişi mi biliyor acaba? Harita kimin elinde?
Yani gücümüzü, kendimiz olanı biz kimlere teslim ediyoruz...
Bir bilge der ki : "Aradığın tüm cevaplar
içinde gizlidir."
..........................
Bunu aslında bana bir bilge söylemedi.
Ben kendi realitemde bu bilgeye yer verdim ve o da bana hikayesini anlattı.
Pek çok anlatılanın zihnimizin algısı
için, bize algı kolaylığı sağlaması açısından birer hikaye olarak
aktarıldığını, betimlendiğini gözlüyorum. Benim inancıma göre bunlar bir
süre sonra içinden çıkılmaz şekilde kalıplaşan birer mitolojik hikayeye
dönüşüyor. Ve bu her mitolojik hikaye de gücümüzü fark etmeden teslim
ettiğimiz birer sabitleşme harekatına. Bu kötü mü? Bana göre ne iyi, ne
kötü. Eğer biz bunun farkındaysak; sadece bir fırsattır.
Var olan her şey bir fırsattır. Ne için,
o tanımlanamayan şeyi bilinçli ya da bilinçsiz varlığımızla algılamak için.
En sonunda, kendi varlığımızı algılamaktayız. Ve aslında ne kadar geniş
olduğumuzu. Ben bunun bütünlük bilinci olduğuna inanıyorum.
Bizler kendimiz için, gülümsemek için ve
varlığımızın sonsuzluğunu keşfetmek için olumlu düşünmek zorundayız, umut
olmalı yüreklerimizde. Bu benim seçimim, gerisini bilemem... Zira evet ki
yol tek değildir. Evren’de her şey, var olan her şey bir fırsatsa, nasıl yol
tek olabilir ki... Lütfen artık çevremizdeki her insanı olduğu gibi kabul
edip ona koşulsuz sevginizi sunun. Çünkü onda sizde olmayan ama aynı zamanda
sizden olan bir şey var...
‘Sen olmadan hiçbir şey olmaz, Onlar
olmadan sen bir hiçsin.’
Hepimizin yolunun sevgiye çıktığını
biliyorum. Tanımların, uygulamaların bir süre sonra anlamakta yetersiz
kaldığını ve bunu kimsenin bir sözcükle açıklayamayacağını ama sarf edilen
her sözcüğün sonsuz parçadaki puzzle’ın birer parçası olduğunu unutmamak
dileğimle. Hepimize, trajedinin trajedi gibi gözükmediği bir yükseklik
diliyorum.
Yazara e-posta gönderin
|
