|
 Yazar:
Burçin İvren
Karanlık
Sokaklarımdan
Karanlık sokakları
seviyorum, ışıklar kapanmış, belki bozuktur lambalar, girinti bir sokak dar
ve tenha. Geceye yaklaşıyoruz. İçimde merak ve korku… Önüme bir köpek
çıkabilir ya da şu virane yıkık evden önümü bir sarhoş kesebilir, ya da
içmiş adamları taşıyan bir araba önümde duruverir ya da ergen bir topluluk
aralarına beni alabilir… Ve korku, bu duyguyu seviyorum.
Zihnimi canlı tutan ve o
ana dönük bir farkındalık ve damarlarımda adrenalin yaratan, bilinmezliğin,
riskin ve ölümün korkusu…
İşte bunu seviyorum. O
yüzden dar karanlık sokaklar benimdir. Bazen düşünüyorum eğer bir erkek
olsaydım, sokaklarda yaşayabilirdim, bağımsız tehlikeli ve doğayı yuvası
bilmiş. Galiba bilge bir serseri olurdum saç baş karışmış ve dünyayı çözmüş
bir adam.
Geceleri bazen ışıklarımı
kapatırım ve korkarımda aslında karanlıktan, ama karanlığa sırtımı dönüp,
penceremden şehrin ışıklarını izlerim. Gecemi benle paylaşan, aynı anı
yaşadığım ama birbirimizden haberdar olmadığımız belki bir köpek vardır
sokakta, ya da bir kadın su içmek için mutfağa girmiştir, belki birileri
sevişiyordur ve belki birileri sadece kendine sarılarak ağlıyordur.
İşte bu karanlık ruhum,
belirsizliğin içinde, geceyi kendine ait hissetmeyi ve aynı anı yaşayan her
zerreye zihninden bir bağ kurmayı seviyor.
İşte bu yüzden gece
benimdir.
İşte bu yüzden karanlık
korkularım da benimdir.
 YAZAR
HAKKINDA BİLGİ
Burçin İvren,
1986 Aydın doğumlu. Dokuz Eylül Üniversitesi, İlköğretim Matematik
Öğretmenliği'nde okuyor ve istek duyduğu yaşama sahip olmak için
tekrar ÖSS sınavına hazırlanıyor. Metafizik, parapiskoloji, bilim,
din adı altındaki bilgileri, birbirleriyle birleştirerek
ortak sentez yapıyor.
Detaylı Bilgi
|
İndigo
Dergisi’ni
