|
Yazar:
Berke Yağmur
| Sayı
59 | 4 Ağustos 2010
Ey Psikiyatrist!
16
yaşındayım. Ne senin yetiştiğin okullarda bulundum. Ne okuduğun
kitapları okudum. Yine de senin rolünü çok iyi bir şekilde
üstlenebilirim. Karşıma hastalıklı diye nitelendirdiğin birini koy.
Senin yaptığın yorumları yine yaparım, senin koyduğun teşhisleri yine
koyarım. Bizden aşağı kalır ya da üste çıkar bir yanın yok. Düşünen her
insanın karar verip algılayabileceği bir şey içinde yaşadığı tüm
sorunlar. Neden bu kadar gerek duyuluyor o zaman sana?
—
Çünkü sizden farklı bir yanım var, olayları tek bakış açısına göre değil
de çok yönden inceleyebiliyorum.
Bu konuda
sana tek diyebileceğim, güzel cümleler kurarak düşünce illüzyonu
yaratmanın ne karşındaki insana faydası var nede sana. Baktığını
söylediğin açıları da zaten karşıdaki kişi oluşturmuyor mu? O baktığını
söylediğin tüm açıların eksenlerini biz çiziyoruz, o halde niye sana
ihtiyaç duyalım?
—
Sana şu
yoldan anlatayım küçüğüm. Asindetik kelimesi kulağına gelince sana bir
şeyler çağrıştırdı mı? Hayır. Bu, psikolojide bir terimdir, bir hastalık
terimi. Bu ve bunun gibi yüzlercesini öğrenmek için okudum ben onca
okulu.
Peki bende
size şöyle bir örnek verebilir miyim? Sizin gibi karmaşık
konuşmayacağım, herkesin rahatça anlayabilmesi için. Futbolu ele alalım.
Futbolda size maçı kazandıran bildiğiniz futbol terimleri mi, sahaya
sürdüğünüz oyuncuların yetenekleri mi? Tamam taktiği uyguluyorsunuz ama
şöyle düşünün, o oyuncuların yeteneği olmasa kurduğunuz taktiği ne kadar
iyi gerçekleştirebilirler ki? Neden hayatta da olduğu gibi her sahaya
sürülen oyuncuğa taktikleri siz veriyorsunuz da yeteneklerini kullanıp
başarıya ulaşınca sadece sizin adınızdan bahsediliyor? Neden onun
kendinde barındırdığı yetenek ön plana atılmıyor da teknik hocalarda
başarı bulunuyor? Siz bir teknik adamsınız ama gelecekte hiçbir takımda
yer alamayacaksınız sevgili psikiyatristim.
—
Her
insanın kendine ait düşünceleri ve önyargıları elbette olacaktır. Bu,
korkunuzdan dolayı meydana geliyor. “Ben hasta mıyım” korkusu…
Şöyle bir
açıklamada bulunmak istiyorum. Zaten bu, “hasta mıyım - değil miyim”
konusunu da siz yaratmadınız mı? Siz yaratıp silah olarak kullanmadınız
mı? Bunu silah olarak kullanıp günümüzde süper bir yer işgal etmediniz
mi? Neden seans başına yüklü para alıyorsunuz efendim? Herkesten daha
iyi cümle kurduğunuz için mi? Önyargıyı barındırmam için ilk önce bir
yargıya varmış olmalıyım. Bu yargıyı savunacak fikirlerim olmalı,
sonuçta fikirlerim yargıyı doğuruyor. Bu fikirleri doğrulamam için belli
bir zihniyete ihtiyacım olacak. Bu belli zihniyeti kusura bakmayın ama
sizden daha çok kendimde görüyorum. Bunu büyük bir egosal saldırı olarak
almayın. Gerçeklerin dışa vurumu, her zaman beraberinde acı gerçekleri
de getirir. Şu anda size bakarken sadece gülmek geliyor içimden. Onca
insanı nasıl da elinize düşürdüğünüz için. |
YAZAR
HAKKINDA
