|
Yazar:
Burcu
Özgeçen
|
Mart 2010
Sevgi Olandan Sevgiye
Sevgi
olduğumu unutmuş vaziyette gücümü egoma teslim ettim bu güne dek… Artık
hatırlama zamanı. Her hatırlayışımda ve içimden çıkan her ego parçasında
sevgi olduğuma bir kez daha tanık oluyorum.
Fotoğraf: Burcu Özgeçen
En iyi
dost sizi ışık olduğunuzdan ötürü, koşulsuz sevendir… Sizde başka bir
Ben görendir. Bizler koşulsuz sevgileri dilimize pelesenk etmişiz…
Özümü ne kadar hatırlayıp huzur bulabiliyorum? İçimdeki sevgiyi herkese
nasıl akıtıyorum? Yaratımlarım nasıl tezahür ediyor ve kendimi ne kadar
ve nasıl tanımlıyorum - yani yargılıyorum? Kendimi ne kadar
sınırlıyorum? Ve ben olanı ne kadar fark ediyorum? Sor özüne
cevaplasın! Kalbinin sesi sana o anki gerçeği söyler. Bildiğin her şeyi
unut ve yeniden başla, her an. Bizler akıntıyla gidebildiğimizde kendi
gerçekliğimizin boyutlarını fark edebiliriz…
Sevgiyi
kişiye, duruma ya da olaya bağlarsak, onun bütünselliğini ve
koşulsuzluğunu görmezsek, kim olduğumuzu hatırlayamadık henüz demektir…
Gidilecek bir yer olmadığı gibi hatırlamanın da sonu yok… Sonsuzluk
denizinde yüzüyoruz…
Sadece şu
an’ımı yazmaktan büyük mutluluk duyuyorum şu an… Bana vakit ayıran size,
beni Yaratan’a sonsuz şükranlarımı sunuyorum; kendime, varlığıma
teşekkür ediyorum… |
YAZAR
HAKKINDA
